Dzień Solidarności i Wolności jest świętem państwowym, obchodzonym 31 sierpnia w rocznicę podpisania w Gdańsku Porozumień Sierpniowych. Został on ustanowiony przez Sejm 27 lipca 2005 roku.
W sierpniu 1980 r. Wolny Świat zobaczył zjednoczone przeciwko reżimowi społeczeństwo, bramy zakładów pracy w kwiatach i zawieszone na nich obrazy Matki Bożej i papieża Jana Pawła II, księży spowiadających ludzi w drelichach, robotnika z różańcem i wielkim długopisem z wizerunkiem Jana Pawła II, podpisującym swoisty akt kapitulacji “real-socu” wobec robotników i rzeszę ludzi przy bramach zakładów pracy, wyczekujących na wieści ze strajku.

Pamiętajmy więc te noce nieprzespane
I te bramy fabryczne wśród kwiatów,
Gdy przestała naraz być sloganem
Dyktatura Proletariatu,

I gdy słuchał w napięciu kto żyw
Niespokojnych, niepewnych wieści,
Bo w ojczyźnie są rachunki krzywd,
Ale obca dłoń ich nie przekreśli.

Będą z tego legendy i sagi,
Będą wiedzieć przyszłe pokolenia,
Że raz kiedyś narodowe flagi
Wywieszono bez rozporządzenia…

(Andrzej Waligórski)

W drugiej połowie sierpnia 1980 r. liczba zakładów pracy przynależących do Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego powiększała się z dnia na dzień. 20 sierpnia 1980 r. było ich 304, a tydzień później 28 sierpnia już 630. W Gdańsku trwał ciąg dalszy rozmów z komisją rządową, które dotyczyły m.in. cenzury (o zwolnieniu do publikacji decydował specjalny urząd Główny Urząd Kontroli Prasy Publikacji i Widowisk zlikwidowany dopiero w maju 1990 r.) i więźniów politycznych. Członkowie MKS podkreślali, że brak wolności słowa i swobodnego obiegu informacji jest jedną z przyczyn ówczesnego kryzysu społeczno-gospodarczego.

Rząd premiera Babiucha był zmuszony do poczynienia kroków, aby jak najszybciej zakończyć strajki. W tym celu wicepremier Tadeusz Pyka zaczął rozmowy z pojedynczymi komitetami strajkowymi, chcąc rozbić jedność MKS. Te plany się nie powiodły. Pyka musiał zakończyć swoją misję, a na jego miejsce przysłano do Gdańska wicepremiera Mieczysława Jagielskiego (w Szczecinie był negocjatorem z MKS minister Kazimierz Barcikowski).

28 sierpnia 1980 r. górnicy rozpoczęli strajk w kopalni „Manifest Lipcowy” w Jastrzębiu Zdroju. Kiedy stanął Górny Śląsk i Zagłębie zmiany w kraju stały się nieuchronne.

Za Porozumienia Sierpniowe przyjęło się uważać głównie umowę społeczną podpisaną 31 sierpnia 1980 r. w Sali BHP Stoczni Gdańskiej im. Lenina przez Lecha Wałęsę, reprezentującego strajkujących z zakładów zrzeszonych w MKS oraz przez delegację rządową i wicepremiera Mieczysława Jagielskiego. Porozumień było jednak więcej: pierwsze podpisano 30 sierpnia 1980 r. w Szczecinie, kolejne w Jastrzębiu-Zdroju (3 września), a to rozszerzające porozumienia na kraj, czyli o ogólnopolskim związku zawodowym w Hucie Katowice w Dąbrowie Górniczej (11 września 1980 r.).

Wniosek o rejestrację NSZZ “Solidarność” złożony został do Sądu Wojewódzkiego w Warszawie 24 września 1980 r. Zaczęła się batalia o rejestrację i o statut Związku. Trwała do 10 listopada 1980 r.