Instytucja kar porządkowych stanowi jedno z podstawowych narzędzi dyscyplinujących pracownika przewidzianych w Kodeks pracy. Jej stosowanie musi jednak odbywać się z poszanowaniem określonych procedur oraz praw pracownika, w tym prawa do obrony i kontroli zasadności nałożonej sankcji.

Rodzaje kar porządkowych

Zgodnie z art. 108 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca może nałożyć na pracownika:

• karę upomnienia,
• karę nagany,
• karę pieniężną (w ściśle określonych przypadkach, np. naruszenia przepisów BHP  opuszczenia pracy bez usprawiedliwienia, stawienia się do pracy w stanie nietrzeźwości, po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol).

Kary te mogą być stosowane wyłącznie za naruszenia obowiązków pracowniczych wskazanych w przepisach.

Procedura nałożenia kary

Nałożenie kary porządkowej wymaga zachowania określonej procedury. Pracodawca ma obowiązek:

• wysłuchać pracownika przed podjęciem decyzji,
• dochować terminów (kara może być zastosowana w terminie do 2 tygodni od powzięcia informacji o naruszeniu, maksymalnie do 3 miesiący od zdarzenia),
• zawiadomić pracownika na piśmie o nałożonej karze, wskazując jej przyczynę oraz pouczenie o prawie do wniesienia sprzeciwu.

Naruszenie tych wymogów może skutkować uznaniem kary za bezprawną.

Prawo do odwołania

Pracownik, który nie zgadza się z nałożoną karą, ma prawo wnieść sprzeciw do pracodawcy w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia o ukaraniu. Pracodawca rozpatruje sprzeciw i podejmuje decyzję o jego uwzględnieniu lub odrzuceniu.

W przypadku odrzucenia sprzeciwu, pracownik może dochodzić swoich praw przed sądem pracy, kwestionując zasadność lub prawidłowość zastosowanej kary.

Autor: Anna Gorlikowska

#FunduszeUE

#FunduszeEuropejskie