W sercu Puszczy Darżlubskiej, przy drodze wiodącej z Piaśnicy do Pucka, leży zamieszkana przez prawie 2 tysiące osób wieś o nazwie Leśniewo. Turyści tam nie przyjeżdżają, chyba że zatrzymują się w przydrożnej pizzerii. Zabytków we wsi właściwie nie ma, więc jadą dalej do Mechowa i znajdującej się tam groty, jednej z nielicznych na Pomorzu, albo do Średniowiecznej Osady Słowiańskiej w Sławutowie stworzonej kilka lat temu. Leśniewskiego kościoła właściwie się nie zauważa, bo stoi w głębi wsi, a jego ledwie widoczna z drogi neogotycka wieża nie zachęca do zjechania w bok. Przez wiele lat nie zauważałam tej miejscowości również i ja, chociaż leży tuż obok Piaśnicy, miejsca kaźni Polaków jesienią 1939 roku, nekropolii bliskiej naszym sercom. Aż pewnego zimowego i bardzo mroźnego dnia zmieniłam zdanie. Odkryłam, że ta wieś ma duszę, tamtejsi mieszkańcy, nie tylko że wiele wycierpieli, ale zawsze byli wierni Polsce.

Zaczęło się od rzadkiego już powitania: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”, skierowanego do mnie, osoby obcej, nietutejszej. Na Kaszubach to normalne, że ludzie w ten sposób się pozdrawiają, ale w swoim środowisku. Do obcych, a zwłaszcza miastowych, mówi się: „Dzień dobry”. Potem zobaczyłam kilka domów wzniesionych z czerwonej cegły ok. 1900 r. i na początku XX wieku. W jednym z nich mieszka sołtys, w innym znajduje się lokalna szkoła, w której w latach 1922–27 uczył Józef Dambek, współtwórca kaszubsko-pomorskiej Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”. Niemal już na końcu wsi, przy drodze wiodącej lekko pod górę, stoi neogotycki Kościół (parafialny dopiero od 1977 r.) pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi Panny. Jest nietypowy, ale też ta wieś jest nietypowa.

Pierwsza wzmianka o Leśniewie pochodzi z 1432 r., kiedy te tereny były własnością cystersów oliwskich. Jeden z dokumentów podaje, że osada została założona na karczunkach, po wyrąbanym lesie, w połowie XV w. i wówczas została nazwana Nowy Mechów. W innym jest informacja, że była lokowana na surowym korzeniu, co mniej więcej to samo oznacza, i że do końca XVI w. nazywano ją Nowe Mechowo. W XVII w. nastąpił rozwój folwarku, ale nie na długo, gdyż w 1772 r., po pierwszym rozbiorze Polski, Pomorze Gdańskie, a dokładnie ziemie Prus Królewskich weszły w skład Prus Zachodnich, co spowodowało, że skarb pruski przejął dobra królewskie oraz majątki duchownych (klasztorne, kościelne…). W ten sposób Leśniewo włączono do klucza Starzyńskiego (chodzi o wieś Starzyno w gminie Puck) i je wydzierżawiono, a następnie poddzierżawiano. W 1783 r. arendarzem (dzierżawcą) został Krystian Aleksander Hevelke. Prawdopodobnie ostatni właściciel pozostałości folwarku – ponoć nazywał się von Bosch – sprzedał go w 1887 r. radzie Ewangelickiego Kościoła Unii Staropruskiej (Kościół Unijny to połączenie luteran z kalwinami; nie mylić z Kościołem Unickim). Ewangelicy w 1892 r. wznieśli w Leśniewie murowany kościół z czerwonej cegły. Jest to jednonawowa budowla na planie prostokąta, z wydzielonym prostokątnym prezbiterium ze szkarpami, z wieżą dostawioną od południowego zachodu, zwieńczoną wysoką iglicą, a także z osobną dobudówką przeznaczoną na zakrystię przylegającą do prezbiterium. Elewacja frontowa z trójkątnym szczytem i wydzielonym portalem zamykającym niewielką kruchtę jest dekorowana otworami okiennymi i ostrołukowymi blendami.

Wnętrze świątyni jest skromne. Uroku dodają mu ostrołukowe wydłużone biforia (otwory okienne) ze skromnymi witrażami w murach nawy, a także prezbiterium ze sklepieniem krzyżowym i triforium w ścianie. Nawa przykryta jest dwuspadowym dachem, od wewnątrz szalowanym drewnianymi deskami. W tylnej części nawy znajduje się drewniany chór wsparty na czterech filarach. W jego górnej partii mieści się niewielki, prosty prospekt organowy, zapewne z okresu międzywojennego. Jeśli chodzi o obiekty ruchome, to warto zwrócić uwagę na bogato rzeźbioną ramę feretronu z obrazem św. Ojca Pio, a także dwie neogotyckie rzeźby: św. Wojciecha i Matki Boskiej z Dzieciątkiem, znajdujące się w prezbiterium.

Kiedy po II wojnie światowej ludność niemiecka, a tym samym protestancka, została wysiedlona, kościół przejęli katolicy, którzy wcześniej modlili się w świątyni odległej o około 5 kilometrów. Poewangelicki kościół poświęcono 16 grudnia 1951 r., nadając mu tytuł Niepokalanego Serca Maryi Panny. Do września 1977 r. był on kościołem filialnym przy parafii w Mechowie. Obecnie jest to kościół parafialny. I właśnie do tego kościoła 24 stycznia 2026 r.  wprowadzono relikwie św. Charbela, pustelnika z Libanu, który został uznany (po Matce Boskiej) za najskuteczniejszego świętego na świecie pod względem udokumentowanych cudów dokonanych za jego pośrednictwem. Relikwie, fragment szaty świętego, zostały przywiezione z Annaya (Liban), gdzie znajduje się grób świętego, przez Kazimierza Gajowego, który mieszka w Libanie od 1987 r. Są umieszczone w drewnianym relikwiarzu w formie drzewa cedrowego. Na Pomorzu Leśniewo jest drugim kościołem, w którym znajdują się relikwie tego świętego.

Tekst i zdjęcia Maria Giedz