Gdy człowiek odchodzi,
pozostaje po nim to, co dobrego uczynił innym

W dniu 13 sierpnia 2025 r. Pan powołał do wieczności

Śp. Mariana Bogdanowicza

żarliwego propagatora idei niepodległości i suwerenności Polski.
Odznaczonego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
Krzyżem Wolności i Solidarności,
odznaką „Zasłużony dla Archidiecezji Warszawskiej”.

Śp. Marian Bogdanowicz, urodził się 20 listopada 1949 roku w miejscowości Bernaty (obecnie Litwa). Poznaliśmy Go jako osobę prowadzącą działalność i współpracę ze zorganizowanymi strukturami opozycji antykomunistycznej w latach 1970–1989.

Po wojnie, w 1957 roku, po konfiskacie majątku przez władze sowieckie, zatrudniony w Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku od 1964 roku na Wydziale W4.

W grudniu 1970 roku pełniąc zasadniczą służbę wojskową odmówił wyjazdu w celu pacyfikacji strajkujących stoczniowców w Gdańsku, za co był represjonowany.

Uczestniczył strajku w dniach 15-31 sierpnia 1980 roku, członek NSZZ „Solidarność” w Stoczni Północnej od września 1980 roku.

Po wprowadzeniu stanu wojennego brał udział w strajku w Stoczni 14 grudnia 1981 roku. Uczestniczył w akcjach organizowanych przez tajne struktury „Solidarności” w Stoczni, m.in. w manifestacjach z okazji Dni Solidarności z Solidarnością, w proteście po delegalizacji NSZZ „Solidarność” czy po uprowadzeniu i zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszki.

Współpracownik Stoczniowego Komitetu Robotniczego, tajnej zakładowej struktury „Solidarności”, kolporter ulotek i prasy podziemnej.

Członek Kasy Wzajemnej Pomocy, jawnie działającej, choć nielegalnej organizacji załogi Stoczni, która niosła pomoc dla rodzin internowanych, aresztowanych i uwięzionych kolegów. Działała w latach 1982–1983.

Po likwidacji kasy przez SB w czerwcu 1983 roku, marian Bogdanowicz został członkiem Bractwa Oblatów Św. Brygidy, w ramach, którego nadal prowadził działania pomocowe, uczestniczył w szkoleniach organizowanych przez Bractwo dla robotników. Tematami szkoleń było prawo związkowe, prawo pracy, ekonomia i najnowsza historia Polski.

Był członkiem służby ochrony Mszy za Ojczyznę w kościele św. Brygidy w Gdańsku. Uczestnik straży przy grobie ks. Jerzego Popiełuszko w Warszawie, współorganizator i uczestnik Pielgrzymek Świata Pracy na Jasną Górę oraz Pielgrzymek Mężczyzn do Piekar Śląskich. Uczestnik akcji organizowanych przez Bractwo: pikietowanie sklepów monopolowych w poparciu apelu Episkopatu o powstrzymanie się od alkoholu w sierpniach 1984-1989, organizowanie kolonii dla dzieci działaczy opozycyjnych w Wygodzie Kaszubskiej i Klinczu k. Kościerzyny.

Członek Diecezjalnej Służby Mężczyzn organizowanej przez Bractwo dla ochrony i obsługi pielgrzymki Jana Pawła II do Gdańska w czerwcu 1987 roku. Uczestnik udanego szantażu zorganizowanego przez Bractwo wobec Komendy Wojewódzkiej MO w Gdańsku, w celu uwolnienia aresztowanego przez SB, w przeddzień przyjazdu Papieża do Gdańska, Brata Przewodnika, Adama Drąga.

Współorganizator inicjatywy nadania jednemu z placów w Gdańsku imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego w 1988 roku. Członek założyciel Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego w Gdańsku w 1989 roku (odsłoniętego w XI 2006).

Po 1989 roku zaangażowany w ruch Komitetów Obywatelskich na terenie dzielnic Gdańska. Od 1988 roku pracownik Gdańskiego Przedsiębiorstwa Taksówkowego gdzie zorganizował jawne struktury NSZZ „Solidarność” a następnie Przewodniczący Komisji Zakładowej.

Żarliwy propagator idei niepodległości i suwerenności Polski.

Zasłużony w służbie Kościołowi i Narodowi.

Pogrążeni w smutku i żalu,

koleżanki i koledzy ze Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte
obecnie Remontowa Shipbuilding SA
Komisja Międzyzakładowa  NSZZ „Solidarność” oraz bracia i siostry z Bractwa Oblatów św. Brygidy.