Święto Objawienia Pańskiego (potocznie zwane Trzech Króli), obchodzone corocznie 6 stycznia, jest jednym z najstarszych chrześcijańskich świąt. Historia ta ma przede wszystkim znaczenie teologiczne, wskazując na uniwersalność Zbawienia: Chrystus jest Zbawicielem wszystkich narodów, nie tylko Izraelitów. Przesłanie o uniwersalizmie chrześcijaństwa odgrywa kluczową rolę w tej narracji oraz było jednym z powodów rozprzestrzenienia się chrześcijaństwa w Imperium Rzymskim (głównie za przyczyną św. Pawła i św. Piotra), a nawet w I wieku w Indiach (za sprawą św. Tomasza).

Chrześcijanie w wiekach pierwszych chrześcijaństwa obchodzili święto jako rzeczywiste Boże Narodzenie oraz dzień wspomnienia pokłonu Mędrców i Chrztu Pańskiego (w prawosławiu – Jordan) oraz przemiany wody w wino w Kanie Galilejskiej.

Adoracja Dzieciątka (Wikimedia)

Trzej Mędrcy, wg. przekazu ewangelicznego św. Mateusza, przynoszą Nowonarodzonemu złoto, kadzidło i mirrę. Od IX w. otrzymują oni w naszej tradycji imiona Kacper, Melchior i Baltazar.

Skrót „C + M + B”, pisany kredą na drzwiach naszych domów i mieszkań, nie pochodzi tylko od imion „Trzech Króli”, lecz i od łacińskiego wezwania Christus Mansionem Benedicat, czyli „Niech Chrystus błogosławi temu domowi”. 

6 stycznia, zgodnie z dawną, wywodzącą się z Hiszpanii tradycją, ulicami kilkuset naszych miejscowości idą Orszaki Trzech Króli, zapraszając do radosnych obchodów Święta Objawienia Pańskiego, m.in. w Trójmieście, w Wejherowie, Malborku, Rumi i Chojnicach. Pierwsze uliczne przedstawienie, ukazujące przybycie Mędrców ze Wschodu do nowonarodzonego Jezusa, czyli ów orszak, miało miejsce w Polsce w 2009 r.

Jaka była inna świecka tradycja związana z tym świętem? Otóż w 1960 r. święto przestało być dniem wolnym od pracy w ramach budowy „świeckiego państwa socjalistycznego”. Zniesiono je jako przejaw walki z obrzędami. W 2010 r. – po kilku latach starań i po dwukrotnym zbierania podpisów pod obywatelską inicjatywą, dzień Objawienia Pańskiego ponownie ogłoszony został dniem wolnym od pracy . Zebrano wówczas, dzięki zaangażowaniu Chrześcijańskiego Ruchu Samorządowego, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, grup parafialnych, a przede wszystkim byłego prezydenta Łodzi Jerzego Kropiwnickiego oraz NSZZ „Solidarność” 700 tys., a za drugim razem 1,2 mln podpisów.