Porozumienie w Dovista Polska. Koniec sporu po mediacjach

Po blisko trzech miesiącach konfliktu wywołanego wyśrubowaniem norm pracy i niedotrzymaniem przez zarząd umowy o płacach w Dovista Polska 9 października br. zawarte zostało porozumienie między NSZZ „S” a zarządem spółki. Tym samym zażegnany został tlący się w fabryce konflikt, który przybrał formę sporu zbiorowego. Nie obyło się bez pomocy mediatora.

DOVISTA Polska sp. z o.o. i spółki z Grupy VELUX są jednym z największych producentów i eksporterów okien w Polsce, a ich poziom obrotów wynosi ponad rocznie ok. 1,9 mld zł. Ten zakład w nie wstrzymał i nie zmniejszył produkcji w czasie pandemii. Mimo to zapadły decyzje co do zmian w organizacji pracy.

– Bez porozumienia ze związkami zawodowymi dyrekcja zdecydowała o zmianie organizacji pracy, narzucając wyższe tempo oraz śrubując normy za te same pieniądze. Nie zostały też dotrzymane wynegocjowane wcześniej porozumienia płacowe. Pominięcie związku zawodowego wymusiło naszą reakcję. Weszliśmy w spór zbiorowy. W trakcie negocjacji osiągnęliśmy w piątek 9 października kompromis na drodze mediacji – mówi Tomasz Muszyński, przewodniczący KZ NSZZ „S” Dovista Polska i przewodniczący Sekcji Krajowej Drzewiarzy „S”.

Sprawa dotyczy około 2,4 tys. osób w fabrykach firmy DOVISTA Polska. Zakład ma zamówienia, a produkcja idzie. Tym trudniej zrozumieć motywy szefów spółki. Właścicielem Grupy VELUX oraz Grupy DOVISTA jest duński VKR Holding AS. Do holdingu należą firmy działające w produkcji okien dachowych i świetlików oraz okien pionowych. DOVISTA Polska Sp. z o.o. posiada ma fabryki położone w Wędkowych, koło Tczewa.

W mediacjach uczestniczył jako mediator Stefan Gawroński, skarbnik ZRG NSZZ „S”. Przypomnijmy, że mediatora ustalają wspólnie strony sporu zbiorowego. Mediatorem może być każda osoba, co do której porozumieją się strony. Może być to także osoba z listy mediatorów ustalonej przez ministra właściwego do spraw pracy.  Rokowania lub mediacja kończą się podpisaniem porozumienia lub protokołu rozbieżności. W jednym i drugim przypadku jest to obowiązek o charakterze formalnym. Porozumienie zawarte w ramach sporu zbiorowego uznawane jest za tzw. źródło prawa.

Strona korzysta
z plików Cookies.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie. Dowiedz się więcej