Największa w historii defilada z okazji Święta Wojska Polskiego odbędzie się 15 sierpnia na  Wisłostradzie. W wydarzeniu wystąpi 1800 żołnierzy, w tym 103 kobiety. Na Zatoce Gdańskiej, na wysokości Gdyni i Gdańska zobaczymy paradę morską 21 okrętów polskich i sojuszniczych.

Już we wtorek 11 sierpnia na wysokości Gdyni pojawiło się dwadzieścia okrętów Marynarki Wojennej RP, gdyż odbyła się próba generalna morskiej parady organizowanej z okazji Święta Wojska Polskiego.

15 sierpnia w Święto Wojska Polskiego na wodach Zatoki Gdańskiej odbędzie się parada morska z udziałem 21 jednostek Marynarki Wojennej RP i trzech okrętów sił sojuszniczych.  Okręty będzie można podziwiać około godz. 11.30-13.30, równolegle z defiladą w Warszawie, w Gdańsku (molo w Brzeźnie i plaża), w Sopocie z molo i plaży. Paradę najlepiej będzie oglądać w Gdyni ze Skweru Kościuszki, Bulwaru Nadmorskiego i al. Jana Pawła II.

W Sopocie o godz. 15.00-15.30 uroczystości pod pomnikiem Armii Krajowej i pod pomnikiem Sanitariuszki Inki, przy ul. Armii Krajowej w Sopocie. Pod pomnikami zostaną złożone wieńce i wiązanki kwiatów. W uroczystościach weźmie udział wojskowa asysta honorowa.

15 sierpnia w Warszawie zaprezentowanych zostanie 300 jednostek bojowych lądowych oraz 60 samolotów, m.in. myśliwce F-35 w polskich barwach i samoloty F-16, trzon polskiego lotnictwa bojowego oraz śmigłowce Black Hawk, AW149, Ah-64 Apache. Zobaczymy wozy bojowe Borsuk i Rosomak, czołgi Abrams i K2, armatohaubice Krab, systemy dronowe Gladius.

Przemaszeruje 1800 żołnierzy, w tym 103 żołnierki: wojska lądowe, siły powietrzne, Marynarka Wojenna i wojska specjalne, wojska obrony terytorialnej, inspektoraty wsparcia sił zbrojnych, żandarmeria wojskowa, akademie wojskowe i pododdziały aktywnej rezerwy.

W defiladzie uczestniczyć będą oficerowie i żołnierze z USA, Kanady, Australii, Litwy, Estonii, Szwecji i Rumunii, pododdział wystawia Legia Cudzoziemska.

Na Zatoce Gdańskiej w szyku otwieranym przez fregatę rakietową ORP Gen. T. Kościuszko zobaczymy m.in. korwetę ORP Kaszub, okręt dowodzenia ORP Kontradmirał Xawery Czernicki oraz ORP Lublin, ORP Piast, ORP Lech, ORP Kormoran, ORP Arctowski, ORP Heweliusz, jednostki transportowe i ratownicze, okręty hydrograficzne.

Sojuszniczą część parady otworzą trzy okręty obrony przeciwminowej: szwedzki HSwMS Skaftö, estoński Sakala i litewski LNS Skalvis. Nad Zatoką Gdańską pojawią się maszyny z lotnictwa Marynarki Wojennej RP. Zaplanowano też przeloty samolotu wczesnego ostrzegania Saab 340 AEW Erieye, patrolowo-rozpoznawczego M28 Bryza oraz śmigłowców W-3WARM Anakonda i wielozadaniowego AW101.

Na Skwerze Kościuszki będzie też zorganizowana wojskowa i marynarska strefa, a w niej pokazy sprzętu, spotkania z żołnierzami, koncerty orkiestr i wojskowa grochówka.

…  

Bitwa Warszawska, toczona od 13 do 16 sierpnia 1920 r. rozegrana była według planu operacyjnego, na podstawie ogólnej koncepcji Józefa Piłsudskiego z 9 lipca 1920 r. (wg rozkazu Nr 7344/III) „Dyrektywy operacyjne dla kontrofensywy”. Była to koncepcja obronna zbliżona do przygotowanej w Powstaniu Listopadowym przez gen. Ignacego Prądzyńskiego.

Plan kontrataku szczegółowo przygotowali i rozpisali stratedzy z wiedzą operacyjną, oficerowie ze szkół CK Austro–Węgier szef Sztabu Generalnego WP gen. Tadeusz Jordan–Rozwadowski (powołany przez Naczelnika Państwa Piłsudskiego na stanowisko szefa Sztabu Generalnego 22 lipca 1920 r.), płk Tadeusz Piskor i kpt. Bronisław Regulski.

W obliczu postępującej ofensywy bolszewickiej gen. Franciszek Latinik, wojskowy gubernator i obrońca Warszawy, 6 sierpnia 1920 r. objął dowództwo 1 Armii, która broniła przedpola Warszawy pomiędzy Modlinem, Zegrzem i Górą Kalwarią.   

11 sierpnia 1920 r. gazety wydrukowały obwieszczenie generał Latinika o stanie oblężenia. Podczas Bitwy Warszawskiej 13–16 sierpnia 1920 r. to on kierował operacjami pod Radzyminem, odpierając bolszewickie uderzenie na miasto. 13 i 14 sierpnia 1920 r. miasteczko Radzymin kilkanaście razy przechodził z rąk do rąk.  

14 sierpnia 1920 r. działania zaczepne na linii rzeki Wkry podjęła 5 Armia gen. Władysława Sikorskiego. 16 sierpnia 1920 roku gen. Sikorski śmiałym atakiem zdobył Nasielsk.

Nocą z 14 na 15 sierpnia 1920 r. 203. pułk ułanów zdobył dokumenty sztabu IV armii sowieckiej, a wraz z nimi – zapisy kancelarii, stany magazynów i jedną z dwóch radiostacji do łączności z dowództwem bolszewików w Mińsku.  

16 sierpnia 1920 r. nastąpił przełom. Grupa manewrowa: pięć dywizji piechoty i brygada kawalerii WP, przełamała obronę bolszewicką w rejonie Kocka i Cycowa na Lubelszczyźnie, a następnie zaatakowała tyły wojsk bolszewickich, nacierających na Warszawę.

Błyskawiczne decyzje sztabowców Wojska Polskiego oraz silna uzbrojeniem i wyszkoleniem, „Błękitna Armia” gen. Józefa Hallera oraz konieczny w sytuacji niemal beznadziejnej łut szczęścia – lub jeśli ktoś woli – „cud”, dały nam Zwycięstwo.

Między 13 a 16 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Zadecydowała o zachowaniu przez Polskę niepodległości i uratowaniu Europy przed bolszewizmem do 1939 r. Walczyli żołnierze, gimnazjaliści, studenci, walczyli chłopi – w bojach rodził się nowoczesny naród polski.

Czas już najwyższy na wystawienie łuku triumfalnego naszego Zwycięstwa. Na pomnik Bitwy Warszawskiej czekamy już ponad sto lat!

(fot. mon.gov.pl)