Do 15 listopada 2024 r. kraje członkowskie Unii Europejskiej zobowiązane były do implementacji do porządku krajowego, przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2041 z 19 października 2022 r. w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej.

Dyrektywa wprowadza szereg regulacji dotyczących sposobu i częstotliwości określania przez Rząd minimalnego wynagrodzenia za pracę. W dyrektywie określono konkretne kryteria, które powinny być uwzględniane podczas aktualizowania płacy minimalnej w każdym z państw. Czynniki te to np. ogólny poziom wynagrodzeń i ich rozkład, siła nabywcza – ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem kosztów utrzymania, produktywność, poziomy produktywności i ich zmiany i stopa wzrostu wynagrodzeń, odpowiadająca realnemu wzrostowi wynagrodzeń w gospodarce.

W Polsce nie udało się jej wdrożyć w przewidzianym czasie. Sprawdziły się obawy NSZZ “Solidarność” o niedotrzymaniu terminu wdrożenia dyrektywy wyrażane m.in. przez przewodniczącego Komisji Krajowej Piotra Dudę.

Projekt wdrożenia unijnej dyrektywy dotyczącej płacy minimalnej nadal nie jest gotowy i nie wiadomo, kiedy ujrzy światło dzienne. Piotr Duda 5 listopada br. wystosował pismo do minister Agnieszki Dziemianowicz-Bąk i wskazał, że „S” jest zaniepokojona, że będzie opóźnienie we wdrażaniu dyrektywy w sprawie adekwatnej płacy minimalnej

– Mieliśmy już w tym momencie właściwie pewność, że ona nie zostanie wdrożona do 15 listopada, z tego względu, że jeszcze te projekty ustaw nawet nie były umieszczone na stronach Rządowego Centrum Legislacyjnego – przypomina w rozmowie z portalem Tysol.pl Katarzyna Zimmer–Drabczyk, kierownik Biura Eksperckiego Dialogu i Polityki Społecznej Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” .

Tymczasem unijna dyrektywa to bardzo istotny krok w kierunku wzmocnienia ochrony praw pracowniczych w krajach europejskich.

– Jest to szczególnie istotne ze względu na to, że Polska zajmuje jedno z ostatnich miejsc w Europie, jeśli chodzi o zasięg rokowań zbiorowych, wynosi w naszym kraju jedynie 13 proc. A właśnie artykuł czwarty dyrektywy dotyczy efektywnej promocji układów zbiorowych pracy – wskazuje Katarzyna Zimmer–Drabczyk.

Reprezentanci “Solidarności” wielokrotnie wyjaśniali kolejnym polskim rządom, że należy powstrzymać regres w aspekcie praktyk układów zbiorowych pracy. Zaznaczali również, iż jest to jeden z kamieni milowych KPO. Strona rządowa nie odniosła się także w żaden sposób do kwestii, w jaki sposób zostanie ustalony zawarty w unijnej dyrektywie plan działania na rzecz osiągnięcia kryterium 80 proc. zasięgu układów zbiorowych pracy.

– Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu i ustawa o układach zbiorowych pracy były przedmiotami dyskusji w zespołach Rady Dialogu Społecznego i były przez nas opiniowane.   W tej chwili jesteśmy w trakcie analizy, na ile te projekty spełniły nasze oczekiwania i uwzględniają nasze uwagi. Pierwszym tematem proponowanego porządku obrad plenarnego posiedzenia Rady Dialogu Społecznego, której przewodniczy Solidarność będzie właśnie informacja ze strony rządu na temat implementacji dyrektywy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz dyskusja na ten temat. Liczymy więc, że dowiemy się bezpośrednio od strony rządowej, dlaczego ten sposób konsultacji był taki, a nie inny i jaki jest stan faktyczny co do przyjęcia tych projektów i aktów prawnych przez Radę Ministrów – puentuje Katarzyna Zimmer–Drabczyk.

Przypomnijmy, że dyrektywa UE przewiduje, że państwa członkowskie (w tym Polska), w których obowiązują ustawowe wynagrodzenia minimalne, ustanawiają niezbędne procedury ustalania i aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych.