Świadkowie wiary chrześcijańskiej, którzy żyli w ostatnim stuleciu zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie, potrafili zrealizować w swoim życiu Ewangelię mimo wrogości i prześladowań, często aż po najwyższą próbę przelania krwi. Świadkowie, szczególnie ci, którzy ponieśli męczeństwo, są wielkim, wymownym znakiem, który mamy podziwiać i naśladować. Potwierdzają oni żywotność Kościoła; jawią się jako światło dla Kościoła i dla ludzkości, ponieważ pozwolili zajaśnieć w ciemnościach światłu Chrystusa.

(Jan Paweł II, Ecclesia in Europa)

14 września 1947 roku w Okopach na Podlasiu urodził się duszpasterz ludzi pracy ksiądz Jerzy Popiełuszko, kapelan „Solidarności”, błogosławiony męczennik Kościoła katolickiego. W wieku 37 lat został porwany i zamordowany – najpewniej przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Tak bynajmniej wynika z przebiegu i wyroku w procesie toruńskim z 1985 r.

Uroczystości jubileuszowe naszego Patrona odbyły się w Suchowoli 13 września br., w przeddzień rocznicy urodzin kapłana. Uczestniczyli w nich członkowie rodziny ks. Jerzego, duchowni, przedstawiciele „Solidarności”, IPN, samorządowcy oraz młodzież ze szkół noszących imię błogosławionego kapłana. Obchody kontynuowano w rodzinnych Okopach: odprawiono mszę św. i odbył się koncert.

Ks. Jerzego łączyły szczególne więzi z Wybrzeżem i gdańską „Solidarnością”. Był obecny 16 grudnia 1980 r. podczas odsłonięcia Pomnika Poległych Stoczniowców 1970 w Gdańsku oraz podczas przywracania przez portowców krzyża nad żołnierskimi mogiłami na Westerplatte, a w pierwszą rocznicę Sierpnia ’80 przyjechał na Wybrzeże z delegacją warszawskich hutników. Wielokrotnie odwiedzał kościół św. Brygidy w Gdańsku w trudnym okresie stanu wojennego. Na Wybrzeżu spędzał też letnie wakacje.

Przy domu w Okopach na Podlasiu, w którym wychował się ks. Popiełuszko, stała kapliczka. Przed nią gromadziła się rodzina na modlitwę. W niedzielę jechali całą rodziną furmanką do kościoła. 

– Pierwsze wskazówki i pierwsze seminarium to on miał w domu – mówiła o bł. ks. Jerzym Popiełuszce jego matka Marianna.

W pobliskiej Suchowoli późniejszy ksiądz ukończył szkołę podstawową oraz liceum. W 1965 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. W latach 1966-1968 ksiądz Jerzy, jak niemal wszyscy klerycy, odbył zasadniczą służbę wojskową w jednostce wojskowej w Bartoszycach na Warmi.

Po zasadniczej służbie wojskowej przyszły ksiądz dokończył studia i w maju 1972 roku otrzymał święcenia. Był wikarym najpierw w parafii Świętej Trójcy w Ząbkach, potem w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Aninie. W 1978 roku posługiwał w kościele pw. św. Anny w Warszawie.

W maju 1980 roku trafił do parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. To stamtąd pojechał, by odprawić mszę św. w Hucie Warszawa.

– Szedłem z ogromną tremą. Co zastanę? Jak mnie przyjmą? Czy będzie gdzie odprawiać? Kto będzie czytał teksty, śpiewał? – wspominał ksiądz Jerzy. 

Na księdza czekał tłum robotników i wzniesiony przez hutników ołtarz.

W następnych miesiącach ksiądz wspierał hutników oraz studentów i pracowników Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarnictwa. Po 13 grudnia 1981 r. zaangażował się w pomoc internowanym. Jego kazania wygłaszane podczas mszy za ojczyznę, odprawianych każdej ostatniej niedzieli miesiąca w warszawskim kościele św. Stanisława Kostki były źródłem nadziei.

Ksiądz Jerzy Popiełuszko, gdyby żył, skończyłby 79 lata.  

W nocy 19 października 1984 r. ksiądz Jerzy został uprowadzony przez oficerów Departamentu IV MSW i zamordowany. Po kilkunastu dniach, 30 października odnaleziono jego ciało w Wiśle. Mordercami byli, według przyjętej oficjalnej wersji, funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa Grzegorz Piotrowski, Leszek Pękala, Waldemar Chmielewski.  

– Kamulki do nóżek – miał rozkazać podwładnym kapitan Służby Bezpieczeństwa na tamie we Włocławku.

Po kilku minutach związane ciało w sutannie uderzyło o lutro wody. Kończył swe życie kapłan męczennik, opiekun i duchowy przewodnik robotników.

Grób księdza Jerzego znajduje się przy kościele św. Stanisława Kostki. 6 czerwca 2010 r. odbyła się beatyfikacja ks. Popiełuszki.

Nasz Patron

Dekret Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ustanawiający bł. ks. Jerzego Popiełuszkę patronem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”:

Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w sposób szczególny czczą błogosławionego Jerzego Popiełuszkę, kapłana i męczennika, który czyniąc sprawiedliwość i broniąc tych, którzy cierpią prześladowanie nauczał aby zło dobrem zwyciężać.

Jego Ekscelencja ksiądz Stanisław Gądecki, arcybiskup poznański i przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski podejmując prośby członków Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” słusznie zaakceptował wybór błogosławionego Jerzego Popiełuszki, kapłana i męczennika, na ich patrona przed Bogiem. Następnie arcybiskup Stanisław Gądecki zwrócił się z pismem z dnia 22 kwietnia 2014 roku do Stolicy Apostolskiej, w którym usilnie prosił, aby wybór ten został potwierdzony zgodnie z normami dotyczącymi ustanawiania patronów.

Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na mocy uprawnień udzielonych jej przez Ojca Świętego Franciszka biorąc pod uwagę, że wybór i zgoda jest przygotowana zgodnie z prawem przychyla się do próśb i uznaje błogosławionego Jerzego Popiełuszkę, kapłana i męczennika Patronem przed Bogiem członków Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

Watykan, Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, dnia 25 sierpnia 2014 roku

W 34. rocznicę Porozumień Sierpniowych arcybiskup Sławoj Leszek Głódź odczytał dekret podczas Mszy Świętej w gdańskiej bazylice św. Brygidy.

(red. Artur S. Górski)